Cultuur snuiven in Barcelona 7 oktober, 2008

Na een feestje in Barcelona vrijdag, werd ik bijzonder vroeg wakker zaterdag (09.00u, is vroeg voor mij). Ik besloot eens te gaan kijken op de markt, behalve dat iedereen (en dan bedoel ik ook iedereen) schreeuwt en dat er aardig wat exotische groente en fruit waren die ik nog nooit had gezien was het geen dag vullend programma.

Rond tapas tijd vetrokken Karime en ik richting Barcelona om ons bij Everling, onze ander huisgenoot, en haar vriendin Maria te voegen. We zouden een hapje gaan eten en wat drinken. Het bleek dat de bar waar we belande leek te zijn geïnspireerd door de Oktober feesten in Duitsland, het enige verschil was dat er geen bier werd gedronken maar roze Champagne/wijn. Verder werden er wel aardig wat Frankfurters naar binnen gewerkt en een aantal hamburgers waar Mac Donalds jaloers op is, en (gelukkig) waren er geen vrouwen in klederdracht. Omdat het happy hour was waren onze drankjes €0.60/0.70 per glaasje. Na drie drankjes was Maria al helemaal los gekomen en wilde naar een cocktailbar om een Moijto te gaan drinken. En we vonden een cocktail bar! En we hebben een Moijto gedronken. Toen we rond middernacht thuis kwamen zagen we in de tv gids dat Moulin Rouge op tv was. Alles wordt hier nagesynchroniseerd behalve de liedjes bleek later. Karime en ik hebben vrolijk de hele film mee zitten zingen (en we hebben niemand wakker gemaakt)

De eerste zondag van de maand openen een groot aantal musea in Barcelona gratis hun deuren. Sinds we allemaal student zijn leek het ons een goed idee om van deze dag gebruik te maken en wat cultuur te gaan snuiven. We zouden stipt 09.00u weg gaan (stipt betekend ergens rond die tijd in Spanje). Toen we weg gingen had iedereen handschoenen en een sjaal aan, toen we een uur later op de plek van bestemming uit de metro stapte scheen het zonnetje en konden de sjaals worden opgeborgen We moesten nog even wachten op Maria want die zou zich ook nog bij ons voegen, maar hierna waren we klaar voor de start om het Nationaal Kunst Museum van Catalonieën te gaan bekijken.

Eenmaal binnen bleek dat het museum te groot was om in een halve dag te zien (het museum zou om half drie sluiten). Na een korte oriëntatie besloten weer eerst de gotische stijl te gaan bekijken. Toen we bijna aan het einde van de kamer waren had iemand gehoord dat er ook rondleidingen werden gegeven met een gids. Gelukkig spreekt niemand Catalaans dus wij gingen met de Spaanse gids mee. Deze was zo over-enthousiast dat ik het totaal niet kon volgen waar hij het over had. Gelukkig kreeg ik na elk kunsstuk een samenvatting van Karime

Na het Nationale museum wilde we eigenlijk nog naar het Archeologisch museum maar dat bleek te sluiten over 30 minuten. Ik vond dat een mooi moment om te gaan eten en gelukkig had de rest ook honger. We besloten een bus terug naar de stad te nemen en te gaan lunchen bij een restaurant wat de buren ons hadden aangeraden. Als je ooit besluit met de bus te reizen in Barcelona (de toeristen bussen uitgezonderd) bedenk dan eerst of je een sterke maag hebt. Buschauffeurs denken dat iedereen voor hen stopt doet iemand dat niet dan wordt er net zolang getoeterd tot dat de bestuurder/voetganger/fietsers/hond stopt.

We hadden de bus overleeft en het restaurant bleek een soort van onbeperkt buffet. Maar zonder alle hebberige mensen en het eten zag er ook niet onaardig uit. Ik was blij dat er geen limiet was aan het aantal borden wat je mocht nemen, want ik had honger. Daarom heb ik eerst een bord met pasta salades op, daarna pizza, daarna warme Italiaanse gerechten daarna nog wat groene salade. Uiteraard was er ook een dessert buffet, met yoghurt en chocolade ijs en minsten 4 soorten verse meloen En om alles af te sluiten nam iedereen een espresso dus heb maar een bosvruchten thee gezet. ik begrijp nu wel het idee achter siësta, want van eten wordt je loom!

Na een kleine rust pauze besloten we het originele idee om de Sagrada de Familia te gaan beklimmen over boord te zetten en een wat inspannendere afsluiting van de middag te hebben.

Antonio en Christina gingen naar huis en wij zijn nog met zijn vieren naar het park gegaan. Daar hebben ze een grote fontein in staan met een heel vreemd fenomeen; in de bovenste bak zwemmen allemaal witte eenden en onderin alleen maar zwarte eenden? Wij vroegen ons af of ze zo getraind waren of dat er een vorm van discriminatie was in de fontein, maar helaas kon niemand deze vragen beantwoorden?!
Na wat te hebben gerelaxt in het park besloot ik naar huis te gaan, maar voordat ik de metro richting Terrassa had gepakt deed ik iets erg on-Spaans. Ik rende naar de metro toe om deze nog te kunnen halen. Eigenlijk dacht ik dat deze pas over 15 minuten zou vertrekken, maar op zondag is er een andere dienstregeling. Dus toen ik op het scherm zag dat de metro over 2 minuten zou vertrekken waagde ik het erop en rende ik naar beneden richting de sporen. Mensen waren vrij gealarmeerd omdat ik langs kwam rennen, maar waarschijnlijk vinden zij het niet zo erg om een half uur te moeten wachten op een tochtig station….

Fruit 6 oktober, 2008

Gewoon omdat ik dacht dat het gezond was.

Schoenen winkels 2 oktober, 2008

Shoppen in Spanje is leuk, neem de Zara het is er goedkoper dan in Nederland, het personeel kijkt je niet de hele tijd chagrijnig aan…uiteraard is er een maar…

Heel veel winkels (niet allemaal, maar aardig wat) verkopen maar 1 maat?! BH’s worden hier allemaal in B verkocht en een hele leuke t-shirt winkel verkoopt alles in maat M (vreemd als je rondkijkt zie je dat de meeste mensen hier vrij petite zijn, dat zal dan wel de reden zijn dat alles een maat kleiner valt dan op het label vermeld staat)

Na wat aandachter naar het label te hebben gekeken bleek dat maat M in de rest van Europa betekend ergens tussen maar 34 en 38. Dus heb ik een leuk shirt gekocht met de maat M. Een ander groot nadeel is dat er veel schoenenwinkels zijn, maar dat de gemiddelde vrouwenschoenen hier worden verkocht van maat 32 tot en met maat 39. Er zijn wel winkels die schoenen verkopen tot en met maat 41 (maat dat zijn uiteraard niet de leuke zaken!) Beetje jammer voor deze dame met maar 40!

Watersnoodramp 29 september, 2008

De eerste officiële werkdag zit erop, we zijn meteen gestart met wat serieuze zaken op te lossen. Zoals hoe we industrieën (ik heb nog geen concreet beeld wat voor industrieën, maar ze heeft het er wel vaak over gehad) water kunnen laten besparen en hoe we water kunnen recyclen na biologisch en chemische processen. Uiteraard is dit een bijzonder leuk project, want wij Nederlanders hebben nooit een tekort aan water. Ik heb er nog even op aangedrongen dat we het project watersnoodramp zouden noemen, maar helaas is dat hem niet geworden.

Uitzicht vanaf mijn bureau

Ik heb ze wel verteld dat de laatste keer dat ik een pot NaCl in mijn handen had ik nog op de Middelbare School zat, maar dat scheen geen probleem te zijn, ze hebben er alle vertrouwen in. Na een rondje praktische zaken (wat moet je wel en niet doen met een pipet..) moest ik nog een korte test maken om na te gaan wat mijn algemeen kennis van de chemie was (PH, zuur reacties, atomen, enz). Ik heb het helemaal niet zo slecht gedaan Vanaf vandaag ben ik dus onderzoeks assistent bij een onderzoeks lab naar verontreiniging. Klink heel gaaf, ik weet nog niet precies wat het in gaat houden?! Mijn bureau staat nu nog midden in het laboratorium, als alles volgens plan gaat heb ik vanaf volgende week een bureau in een kantoor.

Vliegshow 29 september, 2008

Het mooie van een dakterras is behalve dat je, je was kan drogen, genoeg ruimte hebt om te zonnen en zelfs bij de buren kan binnenkijken vanaf die hoogte. Maar het mooiste is dat als er een vliegshow wordt georganiseerd in Barcelona, ik gewoon kan mee genieten van mijn eigen dak.

Sant Llorenç del Munt i l’Obac 28 september, 2008

Zaterdag is een dag dat er niet veel wordt ondernomen of wordt gedaan. Ik had de dag ervoor besloten na het lezen van de folder over het toerisme in Terrassa dat ik een natuur park zou gaan bezoeken als het weer mee zou zitten. Volgens het foldertje zou het 10 minuten rijden zijn en ik had uitgezocht dat het ongeveer 3 uur lopen was naar het park. Google Maps was nog wel zo vriendelijk om boven de route te zetten:

“Let goed op – mogelijk zijn er niet overal trottoirs of voetgangerspaden langs deze route.”

Zaterdag morgen ik pak mijn rugzak in, water, kaart, eten, zonnebrand (volgens het weerbericht wordt het 19C en bewolkt, ideaal weer om te gaan wandelen), telefoon en een vest. Zodra ik buiten stap weet ik al dat ik het vest niet nodig ga hebben want het is al aardig warm. Na een korte stop bij de bakker ga ik op weg…

Google Maps had niet meer gelijk kunnen krijgen, na 10 minuten lopen zag ik het bord ‘einde Terrassa’. Ik was de hele tijd langs een lange rechte weg blijven lopen (en volgens de routebeschrijving zou ik dit ook blijven doen voor de komende 2 uur), behalve auto’s waren er ook veel wielrenners die de heuvel af kwamen. Aangezien de stoep ophield bij het bord en ik geen andere route wist en ik er vrij zeker van was dat elke andere route zeker 2 keer zo lang zou duren besloot ik langs de weg te lopen naar het volgende dorp in de hoop dat daar wel een stoep was aangelegd.

Na een uur met zo nu en dan een stoep kwam ik bij een heuvel met een dichtbegroeid bos. Zo als ik het kon beoordelen vanaf de weg begon hier het park en besloot ik naar boven te klimmen. Gelukkig zijn Converse overal goed voor, dus ook voor een stukje rots klimmen.

Eenmaal boven aan gekomen bleek dat er helemaal niet was zover ik kon zien of horen. Al die rust was fijn maar de temperatuur was inmiddels gestegen tot rond de 24C en het was nog geen middag. Dus ik besloot niet naar de top te gaan, maar rond te wandelen op de zandpaden. Na 15 minuten wandelen kwam ik iemand tegen die zijn paard aan het uitlaten was (je leest het goed de man had zijn paard aan lijntje en was er mee aan het wandelen?!). De man wilde een praatje maken, maar aangezien ik geen Catalaans spreek was het meer een wijs-en-woorden-invul praatje over de omgeving.

Het enige nadeel van te voet ergens heen gaan is dat je ook weer terug moet, gelukkig was de weg terug allemaal naar beneden. Dat betekende dat ik binnen een uur thuis was, net op tijd voor een late siësta.

Ryanair 27 september, 2008

Ik was een vlucht aan het boeken bij Ryanair. Bijna zover om te gaan betalen als ik zie dat ze de boeking hebben veranderd. In plaats van Girona – Eindhoven vlieg ik nu naar Nederland voor kerst via Brussels. En ow ja deze vlucht die ik nu heb is niet online te boeken? En nog vreemder was het dat ik rond 21u keek voor vluchten, ben gaan eten en nog wat andere dingen. Ga ik rond 23u de vlucht boeken blijkt dat bijna alle vluchten bijna €10 duurder zijn geworden, BELACHELIJK! Dat was nog niet het mooiste, ik vloog eerst op zondag ochtend en nu op zaterdag middag. Niemand heeft mij alleen gevraagd of die dag wel schikt aangezien ik die dag niet had ingevuld bij het boeken!

Brabants kwartiertje 26 september, 2008

Vrijdag 11.00u UPC Instituut voor Textiel Onderzoek en Chemische Coöperatie. Ik was op tijd, en inmiddels weet ik dat de opgegeven tijd meer een ‘vanaf’ tijd betekend hier. Na het bellen van de juiste persoon duurde het nog 10 minuten voordat ze me kwam ophalen en daarna nog 30 minuten voordat de juiste persoon er was. Ik vond het allemaal geen probleem voor dit soort situaties neem ik dan ook een boek mee.

Nadat de AIO mij had opgehaald (zelf wist ze niet dat ze een AOI was, ze had wel een master afgerond en was nu bezig aan wat extra onderzoek). Ik kreeg meer dan 15 onderzoeks papers mee, die ik voor maandag moet lezen (gelukkig hadden ze de papers al wel gefilterd, ik kreeg alleen de Engelse mee). Na de korte introductie ging ik naar het internationaal bureau, volgens mijn nieuwe collega’s konden zij mij verder helpen met taalcursussen. Eenmaal daar aangekomen bleek er 1 persoon te zijn die Catalaans sprak of Engels met een zwaar Catalaans accent (het meeste kantoorpersoneel beschouwt vrijdag niet als werkdag). Uiteindelijk kwamen we eruit en kreeg ik een een ‘welkoms-tas’ met daarin een aantal foldertjes over Barcelona, Terrassa, openbaar vervoer en ook deze

Sorry ik heb nog geen nieuwe kabel gekocht voor mijn fototoestel dus jllie moeten het nog even doen met plaatjes uit Photo Booth

Na het uitstapje naar het internationaal bureau besloot ik dat ik een fiets wilde huren, het was nog maar 13.00u en ik had verder geen plannen meer vandaag. De stad Terrassa heeft de mogelijkheid om gratis fietsen te lenen, dit omdat ze een subsidie krijgen van het Ministerie van Energie. Dat leek mij wel wat (blijf toch Nederlander) dus ik had een formulier ingevuld, na wat gestegel over mijn nationaliteit (de foto in mijn paspoort lijkt niet erg). Kan ik vanaf volgende week een fiets gaan lenen.

Over 5 minuten is het siësta, aangezien het hele land dan tot stilstand komt en niemand schijnbaar meer kan werken ga ik zo boodschappen doen, heerlijk rustig!

Mara de Déu de la Merce 25 september, 2008

Barcelona is goed bereikbaar met het openbaar vervoer, dat te hebben gezegd moet je wel het opstap station kunnen vinden. Na een half uurtje zoeken kwamen we erachter dat het trein station onder de grond ligt (niet zo makkelijk te zien vanaf de weg!)

Rain in Spain 23 september, 2008

Na 2 dagen rijden, zijn we aangekomen in Spanje. Helaas heb ik nog geen tijd om jullie regelmatig op de hoogte te houden, want ik moet nog een aantal dingen regelen voor mijn stage, mijn huisgenoten leren kennen, mijn spullen ordenen en niet onbelangrijk nog wat van het land gaan zien voordat ik aan het werk moet!

Toch wil ik jullie een beetje op de hoogte houden, er zijn mij een aantal dingen opgevallen hier in Terrassa.

1. Mensen hier zijn dol op banken! Voor elke supermarkt, H&M (ja die hebben ze hier ook ), telefoonwinkel of bakker hebben ze hier 2 banken. Ik weet nog niet waarom, misschien omdat mensen hier zoveel geld verdienen of misschien hebben ze hier de pinpas nog niet geïntroduceerd?!
2. Volgens een van mijn reisgidsen (deze kwam wel uit 2005, maar dan nog!) regent het nooit langer dan 5 dagen achter elkaar in het gebied rond Barcelona. Morgen is het de 4de dag dat er regen over Barcelona trekt, dus we hebben het twijfelachtige genoegen om te ‘vieren’ dat er een record gebroken gaat worden!?
3. Voor zover ik kan zien na het uitpakken ben ik alleen mijn camera kabel vergeten, ik vond dat zelf niet slecht! Morgen ga ik naar Barcelona en om daar te gaan rond kijken. Dan kan ik meteen rond kijken voor een nieuwe kabel en voor een leuk Spaans prepaid telefoontje.
4. Ik kwam er net achter dat mijn buren 2 heren zijn die op dezelfde Hogeschool zitten en ook beide een stage doen aan dezelfde Universiteit. Het leukste gedeelte van het hele gesprek was wel toen mijn Portugese huisgenoot de heren voorstelde als ‘Duitsers’.

Maar goed dat is het voor nu, hasta luego