Koud, kouder, koudst 31 oktober, 2008

Zoals ik al had vermeld is het hier ook herfst geworden, dat zou allemaal niet zo erg zijn als ze hier de verwarming hadden uitgevonden en als we ergens een plek hadden om kleren te drogen. Afgelopen week heb ik geprobeerde mijn was te drogen, ging naar het dak, hing alles op, ga naar beneden om even brood en water te gaan kopen. Stap buiten bij de supermarkt en het komt echt met bakken uit de hemel! Geen probleem nog een keertje wassen en dan binnen een oplossing zoeken om alles te drogen. Na veel bouwen en gedoe heb ik een waslijn gemaakt op mijn kamer, op het balkon (geen succes want van de huisbasin mag het zonnescherm waar de lijn aan vast zit niet uit met deze regenval en de strijkplank is tijdelijk aan de wand gehangen. Maar de meeste ruimte om lakens te drogen is bij mij op mijn kamer dus elke dag had ik weer iets anders hangen. Daar had ik geen zin meer in dus heb ik vandaag iedereen onder het moto van Haloween een waslijn en knijpers cadeau gedaan.

Verder is het erg koud en we hebben geen verwarming (die werkt) dus rond een uur of negen koelt het af tot 7C, en wordt het hier binnen dus ook zo rond die temperatuur. Met gevolg dat iedereen hier dag en nacht met mutsen, sjaals en handschoenen aanloopt. Karime heeft haar winterjas alleen nog maar uitgedaan om te douchen en Antonio kwam vanochtend uit de badkamer met zijn leren winter jas aan (een bijzonder vreemd gezicht). Ook kwamen we erachter dat computeren met wanten aan niet handig is, koken op gas met sjaals ook vrij gevaarlijk is en slapen met al deze kleren ook erg onhandig blijkt te zijn:

A. Omdat mijn muts vanochtend over mijn ogen was gegleden en ik ervan overtuigd was dat ik er nog niet uit moest omdat het nog donker was.

B. Omdat ik handschoenen aan had en mijn gezicht aanraakte en me daardoor helemaal rot schrok!

Vanaf volgende week mag wel de verwarming aan op het werk dus dat is een klein pluspuntje, helaas mag de verwarming niet hoger dan 17C komen omdat dat niet goed is voor de chemicaliën. Nog niet erg warm, maar al een stuk beter!

Dus wij hopen nu met zijn alle dat of de zomer snel komt of dat we een elektrisch kacheltje aan kunnen sluiten. Niet erg waarschijnlijk aangezien de stoppen al springen bij het gebruik van 2 haardrogers op hetzelfde moment….maar volgens Antonio was het geen probleem dus we zetten zijn borg op het spel.

Nu is het tijd voor een haloween party en als het een beetje mee zit gaan we morgen naar de film. Ik wil naar de nieuwe James Bond, maar die komt pas over 3 weken uit hier. Maar uit mijn bronnen (dankje Karime) heb ik begrepen dat originele versies (Engels gesproken, Spaans/Catalaans ondertitels) wel eerder uitkomen alleen in weinig bioscopen te zien zijn. Anders gaan we naar een Spaanse cult film met weinig dialoog. Ook goed en lekker warm.

De perfecte vrijdagavond 26 oktober, 2008

Nadat Antonio ons dames donderdagavond crepes had gemaakt was het de dag erna tijd om mijn huisvrouwkwaliteiten te showen dus heb ik appelkruimeltaart gemaakt. ’s Avonds wilde Antonio Mamma Mia the Movie zien, perfect, vind het een geweldige film. Dus met mijn appelkruimel en zijn flan ijs hebben we alle ABBA hits meegezongen.

Perfectie op een bordje

Een nieuw seizoen 23 oktober, 2008

Het zat eraan te komen, maar ja het komt altijd ongelegen. Je bent er nooit op gekleed en het is toch altijd lastig als het koud op je dak valt…….ja ik heb het over de herfst. Ook hier heeft dit regenachtige seizoen zijn intrede gedaan. Vanochtend ging ik nog weg in mijn shirt zonder mouwen (aangezien ik toch bijna de hele dag met mijn lab jas aan zit) en toen ik om kwart over 6 buiten stapte regende het! Gelukkig is het niet koud, al trekken mensen hier wel meteen hun nep bont aan. Als ze al naar buitenkomen!!

De hele economie stort in omdat mensen hier niet van regen houden. Mocht je ooit naar de supermarkt willen en je hebt geen zin om lang te wachten; ga als het regent!

Het andere grote nadeel van regen is dat het ook officieel is afgelopen met wassen, wij moeten onze was buiten drogen want binnen hebben we maar 1 waslijntje. Aangezien 2 van de 5 bewoners van ons huis obsessieve wassers zijn vraag ik me af hoe ze dat gaan klaar spelen?!

Expoquimia 22 oktober, 2008

Deze week is de grootste chemiebeurs van het Mediteraanse gebied in Barcelona, Expoquimia. Dus toen ik een uitnodiging kreeg om een kijkje te gaan nemen kon ik natuurlijk niet weigeren. Het enige nadeel van de dag was dat het 26C was en dat iedereen een beetje beschaafd gekleed moest, in pak dus. Het voordeel was dat mijn collega haar auto aan het parkeren was (en dat probeerde 500 andere autobezitters ook op hetzelfde moment) dus ik had wat tijd om vanuit de schaduw dit hele gebeuren te aanschouwen.

Toen we binnenkwamen en onze uitnodigen wilde inwisselen voor kaartjes kwamen we de rest van het lab tegen die inmiddels ook waren gearriveerd. Na 10 minuten discuseren waar we heen moesten en wat we moesten gaan zien. Bleek dat alles in dezelfde zaal zat en maar 1 deur van ons verwijderd was. Wij wilde graag 3 bedrijven bezoeken die misschien een bijdrage kunnen leveren aan onze chemische cel, de andere wilde wat informatie gaan inwinnen over over metaalarm water en machines die water schoon kunnen maken.

In de ochtend hebben we serieus ‘geshopt’ we hebben veel informatie kunnen inlaan en aardig wat visitekaartjes verzameld. Na de lunch ging mijn collega naar huis en aangezien de expo recht naast IKEA ligt kon ik het niet laten om even te gaan kijken. Je kunt bijna niet weten dat er een IKEA zit, want er staat geen blauwe doos maar een bouwput. Binnen zag het er wel vertrouwd uit

Na een klein rondje shoppen (wat gloeilampen en inpakpapier) besloot ik terug te gaan naar de Expo want er waren nog wat bedrijven die ik wel interesant vind voor een eventuele volgende stage. Aangezien ik niks kwam kopen en ik er ook niet Mediteraans uit zie (ik ben bij bijna elke stand het langst, dat is inclusief de mannen), ze wisten dus al dat ik niet om brochures kwam vragen dus heb ik mijn kans gegrepen en geïnformeerd of ze ook stagiaires hebben, of ze aan losse opdrachten werken, enz. Een bedrijf vond ik bijzonder interessant en hun vonden mij ook wel geschikt, dus misschien kan ik volgend jaar wel naar Valenica

Na thuis komst bleek dat de buren dachten dat er iets in de ventilatie waaier was gekomen op het dak. Dus ik ben het dak op geklommen om daar wat veren (?!) te vinden maar verder niks. En ik had nog even een mooie zonsondergang!

The End

Català means feeling 20 oktober, 2008

Het is een tijdje stil geweest maar nu heb ik eindelijk weer eens even tijd om jullie bij te kletsen. Wat heb ik in de tussentijd gedaan? Vorige weekend hebben we een pizza party gehouden bij ons thuis. Beetje jammer dat er 2 kaaspizza’s voor mij waren gekocht en die moest en zouden op!!! Een groot voordeel van een feestje is dat je Portugees kan leren omdat we een Brasiliaanse gast hadden. Deze dame kon ook bijzonder goed sala dansen daar hebben we meteen gebruik van gemaakt en even een stoomcursus gevolgd. Het enige wat ons (dames) allemaal schokte is dat Antonio ook een dansje waagde, daarna hebben we maar besoten de latin top 40 te bespreken. Gelukkig mocht ik daarna nog even ABBA draaien.

Pizza stuk nummer 8, en nog steeds lachen jaja!!

Op zaterdag was een Catalaanse Cultuur dag gepland. Ik had me hiervoor ingeschreven en Christina en Karime gingen ook mee omdat er wijnproeven op het programma stond en dan konden ze natuurlijk niet achterblijven!

De dag begon in het wetenschapsmuseum waar een tour werd gegeven in ‘kleuter-niveau’ Spaans/Catalaans dus dit was zelfs voor mij te volgen

Na de rondleiding mochten we zelf het museum verkennen wat een beetje lijkt op het Naturalis, alleen hebben ze hier een regenwoud nagebootst en hebben ze aardig wat (levende) dieren. Als volwassene en gast gedraag je je natuurlijk daarom even deze foto:

Welke foto is het vreemdst?

Na het museum stond de lunch gepland, en dat was maar goed ook want iedereen had honger. Het enige wat bleek toen we bij de Universiteit aankwamen waar het middag programma stond gepland dat er alleen wat kaashapjes waren. Slecht geregeld, en als goedmakertje kregen we muziek uit de regio….van ons had het niet gehoeven maar leuk dat ze aan entertainment hadden gedacht. Omdat er een stuk of 100 man rondliep die allemaal klaagde over het eten besloten ze door te gaan met het wijnproeven (?!) Toen de sommelier net aan zijn verhaal was begonnen kwamen er nog eens een stuk of 100 Aziatische uitwisselingsstudenten. Deze hadden ook honger en hadden zakken chips gekregen ‘als lunch’, maar die wilde ze absoluut niet delen. Ook goed dan delen wij geen wijn.

Na het wijngebeuren stond speed-dating op het programma, onder het moto dat je iedereen dan een beetje beter kon leren kennen. Ik zat ingedeelt in de groep voor Engels/Nederlands/Spaans/Frans en Duitstalige…..heel jammer dat ik de enige was die de hele Benelux-Duitsland moest vertegenwoordigen, maar gelukkig zitten hier genoeg Fransen die of wel een beetje Engels spreken of ook best naar mijn gebrekkige Frans willen luisteren. Helaas helaas duurde de orgainisatie van het speed-daten ook weer bijzonder lang dat ik besloot naar huis te gaan om nog wat af te maken van mijn werk en te ETEN aangezien het toch al 6 uur was en behalve een schaaltje cornflakes om 08.00u niets meer had gegeten (de kaashapjes waren op voordat wij de trap af waren gekomen in de tuin!)

De rest van het weekend hebben we het met zijn allen maar een beetje rustig aan gedaan en kon ik het niet laten om nog een stukje Sleepless in Seattle te kijken in het Spaans.

Cultuur snuiven in Barcelona 7 oktober, 2008

Na een feestje in Barcelona vrijdag, werd ik bijzonder vroeg wakker zaterdag (09.00u, is vroeg voor mij). Ik besloot eens te gaan kijken op de markt, behalve dat iedereen (en dan bedoel ik ook iedereen) schreeuwt en dat er aardig wat exotische groente en fruit waren die ik nog nooit had gezien was het geen dag vullend programma.

Rond tapas tijd vetrokken Karime en ik richting Barcelona om ons bij Everling, onze ander huisgenoot, en haar vriendin Maria te voegen. We zouden een hapje gaan eten en wat drinken. Het bleek dat de bar waar we belande leek te zijn geïnspireerd door de Oktober feesten in Duitsland, het enige verschil was dat er geen bier werd gedronken maar roze Champagne/wijn. Verder werden er wel aardig wat Frankfurters naar binnen gewerkt en een aantal hamburgers waar Mac Donalds jaloers op is, en (gelukkig) waren er geen vrouwen in klederdracht. Omdat het happy hour was waren onze drankjes €0.60/0.70 per glaasje. Na drie drankjes was Maria al helemaal los gekomen en wilde naar een cocktailbar om een Moijto te gaan drinken. En we vonden een cocktail bar! En we hebben een Moijto gedronken. Toen we rond middernacht thuis kwamen zagen we in de tv gids dat Moulin Rouge op tv was. Alles wordt hier nagesynchroniseerd behalve de liedjes bleek later. Karime en ik hebben vrolijk de hele film mee zitten zingen (en we hebben niemand wakker gemaakt)

De eerste zondag van de maand openen een groot aantal musea in Barcelona gratis hun deuren. Sinds we allemaal student zijn leek het ons een goed idee om van deze dag gebruik te maken en wat cultuur te gaan snuiven. We zouden stipt 09.00u weg gaan (stipt betekend ergens rond die tijd in Spanje). Toen we weg gingen had iedereen handschoenen en een sjaal aan, toen we een uur later op de plek van bestemming uit de metro stapte scheen het zonnetje en konden de sjaals worden opgeborgen We moesten nog even wachten op Maria want die zou zich ook nog bij ons voegen, maar hierna waren we klaar voor de start om het Nationaal Kunst Museum van Catalonieën te gaan bekijken.

Eenmaal binnen bleek dat het museum te groot was om in een halve dag te zien (het museum zou om half drie sluiten). Na een korte oriëntatie besloten weer eerst de gotische stijl te gaan bekijken. Toen we bijna aan het einde van de kamer waren had iemand gehoord dat er ook rondleidingen werden gegeven met een gids. Gelukkig spreekt niemand Catalaans dus wij gingen met de Spaanse gids mee. Deze was zo over-enthousiast dat ik het totaal niet kon volgen waar hij het over had. Gelukkig kreeg ik na elk kunsstuk een samenvatting van Karime

Na het Nationale museum wilde we eigenlijk nog naar het Archeologisch museum maar dat bleek te sluiten over 30 minuten. Ik vond dat een mooi moment om te gaan eten en gelukkig had de rest ook honger. We besloten een bus terug naar de stad te nemen en te gaan lunchen bij een restaurant wat de buren ons hadden aangeraden. Als je ooit besluit met de bus te reizen in Barcelona (de toeristen bussen uitgezonderd) bedenk dan eerst of je een sterke maag hebt. Buschauffeurs denken dat iedereen voor hen stopt doet iemand dat niet dan wordt er net zolang getoeterd tot dat de bestuurder/voetganger/fietsers/hond stopt.

We hadden de bus overleeft en het restaurant bleek een soort van onbeperkt buffet. Maar zonder alle hebberige mensen en het eten zag er ook niet onaardig uit. Ik was blij dat er geen limiet was aan het aantal borden wat je mocht nemen, want ik had honger. Daarom heb ik eerst een bord met pasta salades op, daarna pizza, daarna warme Italiaanse gerechten daarna nog wat groene salade. Uiteraard was er ook een dessert buffet, met yoghurt en chocolade ijs en minsten 4 soorten verse meloen En om alles af te sluiten nam iedereen een espresso dus heb maar een bosvruchten thee gezet. ik begrijp nu wel het idee achter siësta, want van eten wordt je loom!

Na een kleine rust pauze besloten we het originele idee om de Sagrada de Familia te gaan beklimmen over boord te zetten en een wat inspannendere afsluiting van de middag te hebben.

Antonio en Christina gingen naar huis en wij zijn nog met zijn vieren naar het park gegaan. Daar hebben ze een grote fontein in staan met een heel vreemd fenomeen; in de bovenste bak zwemmen allemaal witte eenden en onderin alleen maar zwarte eenden? Wij vroegen ons af of ze zo getraind waren of dat er een vorm van discriminatie was in de fontein, maar helaas kon niemand deze vragen beantwoorden?!
Na wat te hebben gerelaxt in het park besloot ik naar huis te gaan, maar voordat ik de metro richting Terrassa had gepakt deed ik iets erg on-Spaans. Ik rende naar de metro toe om deze nog te kunnen halen. Eigenlijk dacht ik dat deze pas over 15 minuten zou vertrekken, maar op zondag is er een andere dienstregeling. Dus toen ik op het scherm zag dat de metro over 2 minuten zou vertrekken waagde ik het erop en rende ik naar beneden richting de sporen. Mensen waren vrij gealarmeerd omdat ik langs kwam rennen, maar waarschijnlijk vinden zij het niet zo erg om een half uur te moeten wachten op een tochtig station….

Fruit 6 oktober, 2008

Gewoon omdat ik dacht dat het gezond was.

Schoenen winkels 2 oktober, 2008

Shoppen in Spanje is leuk, neem de Zara het is er goedkoper dan in Nederland, het personeel kijkt je niet de hele tijd chagrijnig aan…uiteraard is er een maar…

Heel veel winkels (niet allemaal, maar aardig wat) verkopen maar 1 maat?! BH’s worden hier allemaal in B verkocht en een hele leuke t-shirt winkel verkoopt alles in maat M (vreemd als je rondkijkt zie je dat de meeste mensen hier vrij petite zijn, dat zal dan wel de reden zijn dat alles een maat kleiner valt dan op het label vermeld staat)

Na wat aandachter naar het label te hebben gekeken bleek dat maat M in de rest van Europa betekend ergens tussen maar 34 en 38. Dus heb ik een leuk shirt gekocht met de maat M. Een ander groot nadeel is dat er veel schoenenwinkels zijn, maar dat de gemiddelde vrouwenschoenen hier worden verkocht van maat 32 tot en met maat 39. Er zijn wel winkels die schoenen verkopen tot en met maat 41 (maat dat zijn uiteraard niet de leuke zaken!) Beetje jammer voor deze dame met maar 40!